All Posts

Drie maanden geleden schreef ik me in voor een training over lichamelijk fit zijn. Donderdag start ik. Ik had de voorbereiding doorgenomen. Deed al veel goed — groente, fruit, de basis stond. Klaar om te gaan. Daarna niets. Het patroon ken ik. Twee weken geen koffie, dan af en toe een bakje, dan ineens vijf op een dag. Drie weken elke ochtend de ademoefening, daarna wat minder, na drie maanden weg. Goed starten. Langzaam terugglijden. Begin opnieuw. Ik begreep jarenlang niet

Zoek de handrem Vrijdagmiddag is mijn vaste moment.Koffie erbij, bureau, de week op een rij. Wat is gelukt. Wat niet. Deze week stond er een mooi rijtje. Website staat. Blog is geschreven. LinkedIn en Facebook lopen. Ik kijk ernaar. En ik ben trots. Even. Dan een slok koffie — en een gedachte schiet er dwars doorheen. Nog geen verkoop gedaan. Ik verslik me. Letterlijk. Koffie op mijn bureau. Geen schade, alleen aan mijn trots. En meteen daarna gebeurt het vaste trucje. Het v

Ik kreeg die feedback onlangs. Mijn blogs gaan overal over. Ik herkende het meteen. Want mijn leven gaat ook overal over. Acht gebieden die voortdurend in beweging zijn. Fysiek. Relatie. Geld. Tijd. Ze beïnvloeden elkaar ook nog eens — als het werk druk wordt, schiet de tijd met mijn gezin erbij in. Vroeger maakte me dat het meest vermoeid. Niet de drukte zelf. Maar het gevoel dat ik nergens echt vooruit kwam — omdat iets anders altijd net harder trok. Concreet: ik had het do

Vorige week ontdekte ik dat mijn LinkedIn en Facebook er slecht uitzagen. In twee uur ging het van zeer slecht naar ruim voldoende. Geen voorkennis. Gewoon opzoeken welke elementen belangrijk zijn — en het dan zo persoonlijk mogelijk invullen. Dat voelde goed. Maar er was nog één ding. De slogan. Vier dagen later ben ik er nog mee bezig. Tien uur. Voor de slogan. Voor enkele woorden. En ik merk wat er gebeurt als ik eraan werk: ik wil de hele waarheid erin stoppen. Maar ik we

Heel lang geleden had ik 20.000 gulden. Ik was twintig. Ik besloot de pabo te doen en het geld daarin te investeren. Vier jaar later had ik een diploma — en nog 3.000 gulden. Een goede investering, zei ik tegen mezelf. Op mijn 34e had ik ineens 50.000 euro. Niet door sparen. Mijn appartement bleek veel overwaarde te hebben. Zoveel geld had ik nooit verwacht. Drie jaar later was er nog 20.000 over. Slechte investeringen. Een vakantie te duur. Spullen kopen alsof het inkomen er

Deze week ben ik elke dag met een oefening uit een hypnosetraining bezig. Vijf tot tien minuten. Mijn vijf belangrijkste waarden helder voor ogen — en mijn vijf doemstaten. De staten waar ik niet heen wil. Mijn top 3 doemstaten: eenzaamheid, onveiligheid, schaamte. Mijn top 3 waarden: vitaliteit, groei, eerlijkheid. Het doel van de oefening: de hele dag meer eigenwaarde ervaren. Wat de oefening doet: ik zie tijdens de hypnose helder hoeveel een doemstaat een waarde ondermijnt

Deze week stond ik bij de KvK om me in te schrijven. De medewerker keek me aan en zei: "Niet handig. In september heb je mogelijk een uitkering nodig en met deze inschrijving kan die vervallen." Ik merkte twee dingen tegelijk in mezelf. Vooruit willen. En zekerheid willen. Die twee trokken aan verschillende kanten, en ik merkte mijn energie zakken. Wat ik weet over mezelf: ongeveer 95% van wat ons stuurt, is onbewust. Ook bij mij. Ook nu. Het deel dat naar veilig trekt is gee