Sturen zonder te weten

Drie maanden geleden schreef ik me in voor een training over lichamelijk fit zijn.

Donderdag start ik.

Ik had de voorbereiding doorgenomen. Deed al veel goed — groente, fruit, de basis stond. Klaar om te gaan.

Daarna niets.

Het patroon ken ik. Twee weken geen koffie, dan af en toe een bakje, dan ineens vijf op een dag. Drie weken elke ochtend de ademoefening, daarna wat minder, na drie maanden weg.

Goed starten. Langzaam terugglijden. Begin opnieuw.

Ik begreep jarenlang niet wat er steeds misging.

Totdat ik zag wat ik geloofde.

Van eten krijg ik energie. Dat klopt. Maar te veel eten geeft me nauwelijks energie — dan wil ik alleen nog liggen.

Chocolade maakt me blij. Dat klopt ook. Even. Daarna heb ik meer nodig voor hetzelfde gevoel, mijn energie daalt en ik word onrustig in plaats van blij.

Dit zijn niet zomaar gewoonten.

Dit zijn ook overtuigingen. En overtuigingen stuur je niet bij met meer wilskracht. Die blijven sturen — ook als je het doorhebt, ook als je beter weet.

De training gaat niet alleen over bewegen. Het gaat over wat ik geloof over energie. Over wat me voedt en wat me leegtrekt. Als bewust en onbewust niet dezelfde kant op kijken, start je goed en glijdt het weg. Elke keer weer.

Dus dat is wat ik nu aanpak. Het lijf, de basis van alles wat ik heb.

— Michael