Kies je plafond.

Heel lang geleden had ik 20.000 gulden. Ik was twintig. Ik besloot de pabo te doen en het geld daarin te investeren. Vier jaar later had ik een diploma — en nog 3.000 gulden.

Een goede investering, zei ik tegen mezelf.

Op mijn 34e had ik ineens 50.000 euro. Niet door sparen. Mijn appartement bleek veel overwaarde te hebben. Zoveel geld had ik nooit verwacht.

Drie jaar later was er nog 20.000 over.

Slechte investeringen. Een vakantie te duur. Spullen kopen alsof het inkomen er wél was.

Ik kan zelf nog niet bevatten hoe snel dat ging.

Ergens had ik gehoord van een glazen plafond. En ik denk dat dát is wat er gebeurde. Ik nam in allerlei situaties net even de domme beslissing, zodat ik weer comfortabel was bij weinig geld.

Ik werd comfortabel door het teveel — alles boven mijn plafond — te verspillen.

Mijn ego wil dat niet geloven. Maar ik zie achteraf keer op keer wat er werkelijk gebeurt.

Nu, op mijn 52e, heb ik 100.000 euro. Ik schrok ervan. Zoveel?

Dat 'zoveel' was het alarm. Plafond bereikt. En ik weet wat er nu zou gebeuren.

Dus deze keer verhoog ik 'm eerst.

Mijn nieuwe doel: 250.000 euro in tien jaar. Nodig voor mijn pensioen.

Voor het eerst durf ik dat hardop te zeggen.

Niet omdat ik harder ga sparen. Niet omdat ik beter ga rekenen. Maar omdat ik mijn plafond bewust heb verhoogd. Van 50.000 naar 300.000.

Dat is geen plan op papier. Dat is een opdracht aan mijn onderbewuste.

Als de opslag klopt, verandert gedrag vanzelf.

Waar ligt jouw plafond? En wat overkomt jou telkens net op tijd om eronder te blijven?

— Michael